Στο Τheatro με Καρρά, Ηλιάδη, Γιαννιά
Λίγες ημέρες πριν την ολοκλήρωση των εμφανίσεων του Βασίλη Καρρά, της Αγγελικής Ηλιάδη και του Γιώργου Γιαννιά στο “Theatro” βρέθηκα στο εν λόγω πρόγραμμα και το καλύτερο που έχω να κάνω είναι να φτυαρίσω!
Το πρόγραμμα ξεκινά με πολλά νέα παιδιά από τα οποία θα ξεχωρίσω μόνο την Ελένη Φουρέϊρα, πρώην μέλος των Μιστίκ που σίγουρα θυμάσαι στο πλευρό του Μάνου Πυροβολάκη στον ελληνικό ημιτελικό της Γιουροβίζιον. Το κορίτσι το έχει, είναι σούπερ σέξι και τραγουδώντας σαν κουνελάκι του Χιου Χεφνερ με ροζ κορμάκι ανάβει τα αίματα για να υποδεχτούμε με χαρά τον Γιώργο Γιαννιά. Η Φουρέϊρα τραγουδά από Lay Gaga και Rihanna μέχρι Beyonce και φυσικά μερικά από τα τραγούδια των Mystique (Μην κάνεις πως δεν θυμάσαι)…
Κι ύστερα ήρθε ο Γιώργος Γιαννιάς: το Γιώργο τον έχουμε παρακολουθήσει (εγώ κι οι κολλητές) από τότε που ήμασταν φοιτήτριες και με τα μπουζουκοδάνεια των γονέων μέχρι και γαρύφαλλα του πετούσαμε. Ο τότε Γιαννιάς που βρισκόταν στα νοτυζένια του, τραγουδούσε με πάθος κάθε τραγούδι, ενώ και το ματάκι του έπαιζε και έκανε την κάθε θαυμάστρια να νιώθει ξεχωριστή.
Ο Γιαννιάς του τώρα εμένα τουλάχιστον σε τίποτα δεν μου θύμισε το Γιαννιά του τότε.
Ο Γιαννιάς του σήμερα, κοιτάζει το φροντιστή και τον ηχολήπτη στο υπερπέραν και αγνοεί παντελώς τις γυναικείες παρουσίες του μαγαζιού. Και θα πεις το αγόρι βρήκε τη γυναίκα της ζωής του και δεν θέλει να ξενοκοιτά. Θα θυμήσω πως στο πρώτο μου πως στην katinaonline είχα μιλήσει για το λάθος του Καραφώτη που όντας με την Παπουτσάκη τότε, είχε χάσει το γκελ του στην πίστα. Και δες που είναι τώρα ο Καραφώτης.
Όμως και η υπόλοιπη παρουσία του Γιώργου στην πίστα αναδύει μια θλίψη και μια παρακμή.
Πολλά παλιά σουξέ (Δεν είσαι εδώ, για τα φιλιά σου) που μου φάνηκε σαν να κάνει αγγαρεία να τα τραγουδίσει και το μόνο κέφι που διέκρινα ήταν στο πρώτο τραγούδι του, στην έναρξη του προγράμματος με το “Αυτό είναι έρωτας”. Ακόμα και το καψούρικο “Σ’ αγαπώ” δεν βγάζει το συναίσθημα του παρελθόντος.
Για να περάσουμε στην απαστράπτουσα Αγγελική Ηλιάδη που σαν χήρα που είναι προτίμησε για την πρώτη της εμφάνιση μια στραφταλιζέ ολόσωμη φόρμα με έντονο άνοιγμα στο ντεκολτέ. Η Αγγελική με την μυρωδιά των Μουσών έντονη στο πρόγραμμά της (από το πώς στήνεται, πώς βγαίνει από ψηλά) παρουσιάζει ένα πρόγραμμα με όλες τις μεγάλες της επιτυχίες αλλά και με πολλά χορευτικά κομμάτια άλλων τραγουδιστών όπως συνηθίζει να κάνει πάντα (για το χαρούμενο πρόγραμμά της ευθύνεται και ο συνθέτης των επιτυχιών της Μηλιωτάκης. Το μόνο που κατάλαβα, είναι πως η Αγγελική έχει ξεπεράσει πλήρως τον χαμό του Μπάμπη (σαν να έφυγε ένα βάρος από πάνω της) και προσπαθεί να μην θυμίζει σε τίποτα τη θλιμμένη χήρα της περσινής χρονιάς.
Για να φτάσουμε επιτέλους στη στιγμή που εμφανίζεται ο άρχοντας Βασίλης και όλο το μαγαζί σηκώνεται για να τον χειροκτροτήσει και τιμήσει. Το “όπως παλιά” και η “Πριγκηπέσσα” είναι μόνο η άρχή σε ένα πρώτο πρόγραμμα που διαρκεί πάνω από μια ώρα. Τα λόγια είναι περιττά. Αν δεν έχεις καψούρα, μην πας στον Καρρά. Δεν θα πιάσεις το νόημα, μόνο γαρύφαλλα θα δεις να γεμίζουν ασφυκτικά την πίστα.
Μου άρεσε τρελά: η συνεύρεση του Καρρά με την Ηλιάδη και τον Γιαννιά επί πίστας. Ο Βασίλης πάντα βοηθά τους νέους. Χάτηκα ειδικά το ντουέτο Καρρά – Ηλιάδη στο “Εδώ υπάρχει ένας έρωτας Μεγάλος” .
Θα μπορούσε να λείπει: το κλείσιμο του προγράμματος από ένα από τα νέα παιδιά. Σε ένα μαγαζί που τραγουδά ο Καρράς και ο Γιαννιάς, σαφώς το πρόγραμμα θα μπορούσε να κλείνει καλύτερα.
